بی ته هرشو سرم بر بالش آیو

چو نی از استخوانم نالش آیو

شب هجران به جای اشک چشمم

ز مژگان پاره های آتش آیو

 بابا طاهر

این غزلی که می خوانید" واقعی" است در یک شب سرد جهنمی.......

شب آمد،شب ،شبی خاموش و افسرده

که می رقصند بر بامش شیاطینی قسم خورده

چه می نالی ؟نمی آید جز این از دست من کاری

که بر پا می کنم هر شب،نمازی نیمه شب مرده

تو را من را و من بی تو،در این بن بست تنهائی

که جغد شوم شب،امشب،به آوازی دلم برده

"وماواهم جهنم"در کنار بستر مردی

که میسوزد در این آتش،دلش غمگین و پژمرده

***

چه حالی تا سحر خندان و گریانم

"وسبحان الذی"مستم،در این دشت قسم خورده

محمد ذوالفقاری